|
|
|
Monday, January 24, 2005
درسته آرش سیگارچی تو زندان.ولی اینجا فقط صحبت از زندانی شدن آرش سیگارچی نیست صحبت دربند شدن عقیده است.امنیت برای ابراز عقیده وجود نداره.دیروز یکسری از بلاگرها رو گرفتند امروز آرش رو گرفتند فردا نوبت کیه؟بهتره زیاد سکوت نکنیم... اصل 23 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران: تفتیش عقاید ممنوع است و هیچ کس را نمی توان به صرف داشتن عقیده ای مورد تعرض و مواخذه فرار داد.
اگه برای قانون اساسی اهمیت قائلند پس چرا تو اینجور مواقع بهش استناد نمیشه...اینطوری که اینا دارن پیش میرن فقط قانون به درد مجرم کردن عقیده ای میخوره و لا غیر. در هر صورت امیدواریم که نه فقط آرش بلکه همه کسانی که بخاطر عقایدشون تو زندان هستن آزاد بشن یاحق Thursday, January 20, 2005
 هرچند ممکن است که گرفتاری های ما در رتق و فتق امورزندگی فرصتی برایمان باقی نگذارد ، هرچند ممکن است بسیاری از ما، بحق و درست ، تخته بند ترس و مصلحت و امنیت خود و خانواده مان باشیم هرچند ممکن است این آرش خان سیگارچی با راه و رو ش و منشی که داشته ، با سیاست عسس مرا بگیر عمل کرده باشد ، هرچند به شهادت سوابق ممکن است بعضی از ما دل خوش و روابط حسنه ای با ایشان نداشته ایم ، هرچند ممکن است آرش گمان کرده باشد که در چنین شرایطی ، میتواند حامیان زیادی در سطح جهانی داشته باشد و نیازی به دوستان هم شهری و هم خانه ندارد ، هرچند ممکن است آرش در یک ساله اخیر اندکی هوا برش داشته باشد و در محاسبه جایگاه خودش به خطا رفته باشد و خیلی از دوستان سابق را فراموش کرده باشد ، هرچند رقابت های حرفه ای ممکن است کدورت ها و دلگیری هایی به وجود آورده باشد ، هرچند ممکن است بخشی از افراط و تفریط های اورا قبول نداشته باشیم ، هرچند شاید راه و روشی متفاوت با او داشته باشیم ، هرچند ... ولی حالا که مردترین مردان عالم سیاست ما خانم فاطمه حقیقت جوست و این مردان و ابرمردان ، آرش سیگارچی را به هیچ گرفته اند و بازداشتش را نادیده انگاشته اند ، وظیفه ماست از او دفاع کنیم . شما در این مورد چه خواهید کرد ؟ Monday, January 10, 2005
سلام.خیلی وقته اینجا دیگه کسی نمیاد بچه ها همه از وبلاگ نویسی بریدن منم تو وبلاگ خودم یکی در میون مینویسم اینجا هم که اصلا نمینوشتم ولی حالا دیگه همه بچه ها واسه خودشون کسی شدن وبلاگ گیلانیان رو فراموش کردن البته اگه تا حالا خودشونم فراموش نکرده باشن خیلی شانس آوردن بالاخره زندگی سخت تر از قبل شده...وبلاگ نویسی هم بین بچه های ما هوس بود که تموم شد و رفت خیلی از وبلاگها رو که نگاه کنی تاریخش به چند سال نوری میرسه از آخرین باری که نوشتن... ولی من امیدوارم که بچه ها کم کم دوباره پیداشون بشه البته فقط امیدوارم... البته علت غیبت بچه ها رو میشه گفت وبلاگ زدگی بعضی وقتها غلظت وبلاگ نویسی خون بالا میزد بعضی وقتها هم پایین می آد...حالا خیلی از رفقا رفتن خیلی رفقای تازه اومدن بهترین کار اینه که راه رو ادامه داد من سعی
میکنم بیام و آپدیت کنم و سعی می کنم که بقیه بچه ها رو هم بکشونم اینجا تا دوباره از اول شروع کنیم... به امید دیدار فاصله! |
آدونيس آرش گيله مرد آرمان فردا آى آدمها از بوداى نگاه تو و زرتشت سوختن اينترنت بارون پرنده كوچك خوشبختى جواد طواف جوجه پروگرامر چشم عسلى چلچله شمالى خالواش دختر شمالى دختر غمگين دريا دريچه دنياى مجازى راوي گيلان رند پست مدرن رنگين كمان زنى براى تمام فصول زهرا سياوشان شب شعر عصر نو على تلفن و تنهايى هايش على تلفن و كامپيوتر فاصله فرياد كوروش ضيابرى كوير وحشت گيل و ديلم مهرواژ ناتوردشت يك استكان روزمرگى ملايم يك قطره از دريا يلدا يلداى من E mail آرشيو عضويت در وبلاگ گروهى
powered by blogger
|
